รายวิชา 21701-2018 การขยายพันธุ์พืช
เนื้อหาประกอบการเรียน จำนวน 4 หน้ากระดาษ A4 พร้อมภาพประกอบหน้าละ 3 ภาพ เรียงแนวนอน และแบบทดสอบปรนัย 10 ข้อ 4 ตัวเลือก
อธิบายหลักการและความแตกต่างของการติดตา การเสียบยอด และการทาบกิ่งได้
เลือกต้นตอและกิ่งพันธุ์ให้เหมาะสมกับวิธีการขยายพันธุ์ได้
ปฏิบัติขั้นตอนการติดตา เสียบยอด และทาบกิ่งได้อย่างถูกต้อง
ใช้มีดและอุปกรณ์ขยายพันธุ์พืชได้อย่างปลอดภัย
อธิบายการเชื่อมประสานแผลและประเมินความสำเร็จของการขยายพันธุ์ได้
การติดตา เสียบยอด และทาบกิ่ง เป็นวิธีการขยายพันธุ์พืชแบบไม่อาศัยเพศ โดยนำส่วนของพืชที่มีลักษณะดี เช่น ตา หรือกิ่งพันธุ์จากต้นพันธุ์ดี มาเชื่อมต่อกับต้นตอที่มีระบบรากแข็งแรง เพื่อให้เนื้อเยื่อของพืชทั้งสองส่วนเชื่อมประสานกันและเจริญเติบโตเป็นต้นเดียวกัน
วิธีการดังกล่าวช่วยรักษาลักษณะพันธุ์ดี ทำให้ได้ต้นพันธุ์ที่มีคุณภาพ และสามารถนำไปใช้กับไม้ผลและไม้ประดับหลายชนิด เช่น มะม่วง ลำไย มะขาม ส้ม ขนุน และไม้ดอกไม้ประดับบางชนิด
2.1 ความเข้ากันได้ของพืช (Compatibility)
ต้นตอและกิ่งพันธุ์ควรเป็นพืชชนิดเดียวกันหรือมีความสัมพันธ์ทางพฤกษศาสตร์ที่สามารถเชื่อมประสานกันได้ หากพืชทั้งสองส่วนไม่เข้ากัน อาจทำให้แผลไม่เชื่อมติด เกิดการเจริญเติบโตผิดปกติ หรือกิ่งพันธุ์ตายในภายหลัง
2.2 การสัมผัสกันของเนื้อเยื่อเจริญ
บริเวณที่นำมาต่อกันต้องสัมผัสกันอย่างแนบสนิท โดยเฉพาะบริเวณแคมเบียม (Cambium) ซึ่งเป็นเนื้อเยื่อเจริญที่อยู่ระหว่างเปลือกกับเนื้อไม้ มีบทบาทสำคัญในการสร้างเนื้อเยื่อใหม่และเชื่อมประสานระหว่างต้นตอกับกิ่งพันธุ์
2.3 ความสะอาดและความชื้น
อุปกรณ์ต้องสะอาดและคม เพื่อลดการฉีกขาดของเนื้อเยื่อและลดการปนเปื้อนของเชื้อโรค บริเวณแผลต้องไม่แห้งจนเกินไป และควรพันยึดให้แน่นพอเหมาะเพื่อป้องกันการเคลื่อนตัว
การติดตา (Budding): นำตาพันธุ์ดีพร้อมเนื้อเยื่อบางส่วนไปติดบนต้นตอ เหมาะกับพืชที่สามารถลอกเปลือกได้ดีในช่วงที่ต้นมีการเจริญเติบโตเหมาะสม
การเสียบยอด (Grafting): นำกิ่งพันธุ์ดีที่มีตาติดอยู่ไปเชื่อมต่อกับต้นตอ โดยทำแผลให้ทั้งสองส่วนสัมผัสกันอย่างเหมาะสม
การทาบกิ่ง (Approach Grafting): นำต้นตอและกิ่งพันธุ์ดีที่ยังมีรากเลี้ยงตัวเองอยู่มาทำแผลและประกบเข้าด้วยกัน เมื่อเชื่อมติดแล้วจึงตัดแยกส่วนที่ไม่ต้องการออกตามลำดับ
รักษาลักษณะพันธุ์ดีของพืช เช่น คุณภาพผลผลิต รสชาติ และลักษณะทรงพุ่ม
ใช้ต้นตอที่มีระบบรากแข็งแรงหรือมีคุณสมบัติเหมาะสมกับสภาพดิน
ช่วยเปลี่ยนพันธุ์พืชหรือปรับปรุงต้นเดิมให้เป็นพันธุ์ที่ต้องการ
ช่วยให้ได้ต้นพันธุ์ที่มีลักษณะสม่ำเสมอมากกว่าการเพาะเมล็ดในพืชที่มีการกลายพันธุ์
สามารถนำไปใช้ในการผลิตต้นพันธุ์เพื่อจำหน่ายและประกอบอาชีพได้
มีระบบรากแข็งแรงและสมบูรณ์
ลำต้นเจริญเติบโตดี มีขนาดเหมาะสมกับวิธีการขยายพันธุ์
ปราศจากโรค แมลง และบาดแผลที่รุนแรง
มีความเข้ากันได้กับกิ่งพันธุ์หรือตาพันธุ์
มีความเหมาะสมกับสภาพดิน น้ำ และภูมิอากาศของพื้นที่ปลูก
ตัวอย่าง: การขยายพันธุ์มะม่วงอาจเลือกใช้ต้นตอมะม่วงที่มีระบบรากแข็งแรงและมีขนาดลำต้นเหมาะสม ส่วนการขยายพันธุ์ส้มควรเลือกต้นตอที่เข้ากันได้กับพันธุ์ส้มที่ต้องการขยายพันธุ์
เลือกจากต้นแม่พันธุ์ที่มีลักษณะดีและทราบแหล่งที่มา
กิ่งมีความสมบูรณ์ ไม่อ่อนหรือแก่จนเกินไป
ไม่มีโรค แมลง หรือความเสียหายจากสภาพแวดล้อม
เลือกตาที่สมบูรณ์ ไม่แห้งหรือแตกยอดผิดปกติ
ใช้กิ่งพันธุ์สดและควรนำมาใช้โดยเร็ว หากต้องเก็บรักษาควรป้องกันการสูญเสียความชื้น
ขั้นตอนการติดตาแบบรูปตัวที
เตรียมต้นตอให้มีขนาดเหมาะสมและมีความสมบูรณ์
เลือกตาพันธุ์ดีจากกิ่งที่สมบูรณ์
ใช้มีดคมกรีดเปลือกต้นตอเป็นรูปตัวที (T) โดยไม่ทำลายเนื้อไม้มากเกินไป
ใช้ปลายมีดแยกเปลือกออกจากเนื้อไม้
ตัดแผ่นตาพันธุ์ดีให้มีตาและเนื้อเยื่อบางส่วนติดอยู่
สอดแผ่นตาเข้าใต้เปลือกต้นตอ โดยจัดตำแหน่งให้เหมาะสม
พันด้วยเทปติดตาให้แน่นพอเหมาะ โดยไม่ทำให้ตาเสียหาย
ตรวจสอบการเชื่อมติดและคลายหรือเอาวัสดุพันออกตามความเหมาะสมของวัสดุและการเจริญเติบโต
ขั้นตอนการเสียบยอดแบบเสียบลิ่ม
เลือกต้นตอและกิ่งพันธุ์ที่มีขนาดเหมาะสม
ตัดยอดต้นตอในตำแหน่งที่ต้องการ
ผ่ากลางต้นตอเป็นร่องลึกพอเหมาะ
เหลากิ่งพันธุ์ดีบริเวณโคนให้เป็นรูปลิ่มทั้งสองด้าน
สอดกิ่งพันธุ์ดีลงในร่องของต้นตอ
จัดให้เนื้อเยื่อเจริญของทั้งสองส่วนสัมผัสกันอย่างน้อยด้านหนึ่ง
พันยึดรอยต่อด้วยเทปพันกิ่งหรือวัสดุที่เหมาะสม
ป้องกันการสูญเสียความชื้นและวางต้นพันธุ์ไว้ในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม
ข้อดีของการทาบกิ่ง
มีโอกาสสำเร็จสูงในพืชบางชนิด เพราะต้นตอและกิ่งพันธุ์ยังได้รับน้ำและอาหารจากระบบรากเดิม
เหมาะกับพืชที่ขยายพันธุ์ด้วยวิธีอื่นได้ยาก
สามารถใช้เปลี่ยนพันธุ์หรือปรับปรุงพันธุ์ไม้ผลได้
ช่วยให้ได้ต้นพันธุ์ที่มีลักษณะตรงตามพันธุ์แม่
เตรียมต้นตอ: เลือกต้นตอที่แข็งแรง มีระบบรากสมบูรณ์และมีขนาดใกล้เคียงกับกิ่งพันธุ์ดี
เลือกกิ่งพันธุ์ดี: เลือกกิ่งที่สมบูรณ์ ปราศจากโรคและแมลง มีขนาดเหมาะสม
นำต้นตอมาประกบ: จัดตำแหน่งต้นตอให้แนบกับกิ่งพันธุ์ดี โดยไม่ทำให้กิ่งหักหรือเสียหาย
ทำแผล: ใช้มีดคมเฉือนเปลือกและเนื้อไม้บริเวณที่ต้องการให้เป็นแผลยาวใกล้เคียงกันทั้งสองส่วน
ประกบแผล: นำผิวแผลของต้นตอและกิ่งพันธุ์ดีมาประกบกัน ให้เนื้อเยื่อเจริญสัมผัสกันอย่างแนบสนิท
พันยึด: ใช้เทปพันกิ่งหรือวัสดุที่เหมาะสมพันรอบรอยต่อให้แน่นพอเหมาะ
ดูแลรักษา: ตรวจสอบความชื้นและความแข็งแรงของรอยต่อ ป้องกันการกระทบกระเทือน
ตัดแยก: เมื่อรอยต่อเชื่อมประสานและต้นพันธุ์แข็งแรงแล้ว จึงค่อย ๆ ตัดแยกส่วนที่ไม่ต้องการออก โดยไม่ตัดก่อนที่รอยต่อจะเชื่อมติดดี
ตรวจสอบความคมและสภาพของมีดก่อนใช้งาน
จับด้ามมีดให้มั่นคง และหันคมมีดออกจากลำตัวและนิ้วมือ
ใช้มืออีกข้างจับกิ่งให้พ้นแนวที่มีดจะเคลื่อนผ่าน
ไม่ใช้มีดตัดกิ่งไม้ที่มีขนาดใหญ่เกินความเหมาะสมของอุปกรณ์
ทำความสะอาดและฆ่าเชื้ออุปกรณ์ก่อนและหลังใช้งาน เพื่อลดการแพร่กระจายของเชื้อโรค
เก็บมีดและกรรไกรไว้ในที่ปลอดภัย ไม่วางปะปนกับวัสดุอื่น
สวมถุงมือและรองเท้าที่เหมาะสมกับการปฏิบัติงาน
หลังการขยายพันธุ์ควรวางต้นพันธุ์ไว้ในบริเวณที่มีแสงรำไรหรือสภาพแวดล้อมเหมาะสมกับชนิดพืช ควบคุมความชื้นไม่ให้แห้งหรือแฉะเกินไป และหลีกเลี่ยงการกระทบกระเทือนบริเวณรอยต่อ
ควรตรวจสอบวัสดุพันแผลอย่างสม่ำเสมอ หากวัสดุพันรัดลำต้นหรือกิ่งมากเกินไปต้องคลายหรือเอาออกตามความเหมาะสม เพื่อไม่ให้ขัดขวางการเจริญเติบโต เมื่อกิ่งพันธุ์เริ่มเจริญเติบโตดีแล้ว ควรจัดการหน่อที่เกิดจากต้นตอในตำแหน่งที่ไม่ต้องการ เพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตของพันธุ์ดี
การเกิดบาดแผล: เมื่อทำแผลบริเวณต้นตอและกิ่งพันธุ์ เซลล์บริเวณผิวแผลจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเพื่อตอบสนองต่อบาดแผล
การสร้างเนื้อเยื่อแคลลัส (Callus): เซลล์บริเวณแผลแบ่งตัวและสร้างเนื้อเยื่อใหม่ขึ้นมา ทำหน้าที่ช่วยเชื่อมบริเวณรอยต่อ
การเชื่อมต่อของเนื้อเยื่อเจริญ: เนื้อเยื่อเจริญบริเวณแคมเบียมของทั้งสองส่วนค่อย ๆ เชื่อมต่อกัน
การสร้างท่อลำเลียง: มีการพัฒนาเนื้อเยื่อท่อลำเลียงน้ำและธาตุอาหาร (ไซเล็ม) และท่อลำเลียงอาหาร (โฟลเอ็ม) ให้เชื่อมต่อกัน
การเจริญเติบโตเป็นต้นเดียวกัน: เมื่อรอยต่อแข็งแรงและระบบลำเลียงทำงานได้ดี กิ่งพันธุ์จะสามารถเจริญเติบโตต่อไปได้
ความเข้ากันได้ของพันธุ์: ต้นตอและกิ่งพันธุ์ต้องมีความเข้ากันได้ทางพันธุกรรมและสรีรวิทยา
ความแนบสนิทของรอยต่อ: บริเวณแคมเบียมควรสัมผัสกันอย่างเหมาะสม
ความสะอาดของแผล: แผลต้องไม่ปนเปื้อนดิน เชื้อโรค หรือสิ่งสกปรก
ความชื้น: ต้องรักษาความชื้นให้เหมาะสมเพื่อป้องกันแผลแห้ง
อุณหภูมิและสภาพแวดล้อม: ควรเหมาะสมกับการเจริญเติบโตของพืชชนิดนั้น
ความแข็งแรงของวัสดุพันยึด: ต้องช่วยป้องกันไม่ให้รอยต่อเคลื่อนตัว แต่ไม่รัดแน่นจนเกิดความเสียหาย
การประเมินความสำเร็จควรพิจารณาจากการเจริญเติบโตของตาหรือกิ่งพันธุ์ ความแข็งแรงของรอยต่อ และความสามารถในการดำรงชีวิตหลังจากเชื่อมประสานแล้ว
ตัวชี้วัดความสำเร็จ
ตาพันธุ์ยังมีชีวิต ไม่แห้งหรือเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล
กิ่งพันธุ์ไม่เหี่ยวและเริ่มแตกยอดหรือใบใหม่
บริเวณรอยต่อไม่แยกออกจากกัน
มีเนื้อเยื่อใหม่เกิดบริเวณรอยต่อและรอยต่อมีความแข็งแรง
เมื่อต้นพันธุ์เจริญเติบโตแล้วสามารถลำเลียงน้ำและอาหารได้ตามปกติ
ตัวอย่างแบบบันทึกผลการขยายพันธุ์
รายการ ผลการตรวจสอบ
ชนิดพืช ................................
วิธีขยายพันธุ์ ติดตา / เสียบยอด / ทาบกิ่ง
จำนวนที่ทำทั้งหมด .......... ต้น
จำนวนที่สำเร็จ .......... ต้น
จำนวนที่ไม่สำเร็จ .......... ต้น
ลักษณะการเจริญเติบโต ................................
สูตรคำนวณอัตราความสำเร็จ
ดังนั้น อัตราความสำเร็จของการเสียบยอดเท่ากับ 80 เปอร์เซ็นต์
ปัญหาที่พบ สาเหตุที่เป็นไปได้ แนวทางปรับปรุง
ตาหรือกิ่งพันธุ์แห้ง สูญเสียความชื้น เลือกกิ่งสดและพันปิดแผลให้เหมาะสม
รอยต่อไม่เชื่อมติด เนื้อเยื่อเจริญไม่สัมผัสกัน ปรับตำแหน่งให้แคมเบียมสัมผัสกัน
กิ่งพันธุ์เน่า ความชื้นมากหรือมีเชื้อโรค ใช้อุปกรณ์สะอาดและลดความชื้นส่วนเกิน
กิ่งพันธุ์หักหรือเคลื่อน พันยึดไม่แน่นหรือถูกกระทบกระเทือน พันยึดให้เหมาะสมและจัดวางให้มั่นคง
รอยต่อบวมผิดปกติ การเชื่อมประสานไม่สมบูรณ์หรือพันธุ์ไม่เข้ากัน ตรวจสอบความเข้ากันได้และติดตามการเจริญเติบโต